Drones, Prism, idententiteitsdiefstal, sociale media, het zijn onzalige tijden als je een beetje op je privacy bent gesteld. In Delete komt de inbreuk van een groep leerlingen die zint op wraak op een populaire, jonge lerares. Dankzij nerd en viespeuk Peter krijgen ze toegang tot haar Facebookaccount en mailbox. Langzaam zetten ze het leven van de nietsvermoedende
Delete, hoe een leven langzaam wordt gewist Read More »
Over Barclay’s thriller Kijk niet weg schreef ik al eerder, maar het kan geen kwaad om nog een keer aandacht te besteden aan deze onvervalste plotmeester. In Het ongeluk veroorzaakt de vrouw van Glen Garber een ongeluk waarbij zij en twee andere mensen omkomen. Volgens de politie is er drank in het spel, maar Garber
Linwood Barclay : plotmeester Read More »
Eerlijk gezegd ging het wat langs me heen in de jaren 70, het bloederige, linkse activisme van de Rote Armee Fraktion in West-Duitsland en de Rode Brigades in Italië. Nu zouden het op de eerste plaats terroristische organisaties zijn, toendertijd werd er nog veel gezegd en geschreven over de linkse idealen waar ze voor stonden. In
Tweede Grindle opnieuw een aanrader Read More »
Urban Waite kreeg goede recensies voor zijn debuut Bloedrood is de nacht. Niets te verliezen is zijn tweede en speelt in hedendaags New Mexico, maar doet in alles denken aan een klassieke western. De verzengende hitte van de woestijn, de kroeg waar oliewerkers zich volgooien, een sheriff die last heeft van een burgermeester met te veel
Moderne western leest als een trein Read More »
Soms zit ik met stille handen boven m’n toetsenbord als ik een blog wil schrijven over een boek. Wat moet je vertellen over een boek waarin geschiedenis, liefde, verraad en moord zo prachtig beschreven wordt dat je iedereen dit boek in de handen wilt drukken? Ik zet de caps lock maar even aan: EEN ABSOLUTE AANRADER.
Villa Triste : EEN ABSOLUTE AANRADER Read More »
In 1956, het jaar van het conflict om het Suezkanaal en de inval van de Russen in Hongarije, start de BBC een live actualiteitenprogramma, The Hour. Het is pionieren in de studio en de knulligheid is anno 2013 bijna vertederend. Na een moeizame start wint het programma aan populariteit en wordt het meer en meer de luis
Nieuws in tijden van de Koude oorlog Read More »
De lente gaat bijna onopgemerkt aan ons voorbij. Net zo onopgemerkt als de schimmige wereld van contraterrorisme. Wat regeringen uitspoken onder het mom van bestrijding van terrorisme wordt door John le Carré haarfijn gefileerd in Een broze waarheid. Ergens in het boek wordt gezegd dat oorlog voeren overgelaten wordt aan private ondernemingen, voor wie een prettige winst
Een buiging voor John le Carré Read More »
Ik lei justerjûn nei in tige slagge filosofylêzing yn bibleteek Snits lekker op bêd te lezen. Efkes de sinnen fersette want oars is it noch sa drok yn de holle. Ynienen hearde ik it lûd fan poatsjes flak boppe myn holle. Ik skeat oerein as wie ik stutsen en myn oare helte dy ’t krekt
Ieeeeeeh, wat draaft dêr? Read More »
Hiermee val ik in herhaling, maar ik ben totaal uitgekeken op thrillers met enge seriemoordenaars die een groot deel van het boek slimmer zijn dan de opponent en mensen levend begraven, villen of roosteren. Je vraagt je af welke behoefte schrijvers hebben om seriemoordenaars-gruwelen op papier te zetten. Is het effectbejag, is het om hun
Enge Kepler met een eigen Hannibal Lecter Read More »
Je krijgt bijna de neiging om Ons Dorp van Wim Sonneveld te zingen als je De erfgenaam van Charles den Tex leest. Alleen krijgt dit bitterzoete lied een heel scherp randje in het verhaal dat zich afspeelt in een klein dorp in het zuiden van Limburg. Breder Weltman is de erfgenaam van een groot kapitaal
Charles den Tex flikt het weer Read More »
