Eigenlijk is dit blog een dankwoord aan mijn collega Yvonne. Op haar aanraden las ik de literaire thriller ‘De kleuren van het donker’, van Chris Whitaker. Yvonne had het helemaal goed ingeschat; ik vond het super.
Dit boek is dan ook meer dan alleen een thriller: hoewel het soms spannend is, kabbelt het bij tijden ook rustig verder en lezen we over de levens en gevoelens van de personages en het Amerikaanse landschap van 1975 tot 2001. Een karakterschets afgewisseld met plot.
We volgen de levens van Saint en Patch gedurende zo’n 25 jaar. Saint woont bij haar religieuze oma en groeit vrij beschermd op in het kleine dorpje Monta Clare in Missouri. Ze raakt bevriend met Patch (Joseph Macauley). Een jongen die vooral opvalt door zijn ooglapje en zijn spontaniteit. Patch heeft door een alcoholistische moeder en het ontbreken van een vaderfiguur geen makkelijke kindertijd. Toch raken de twee zo verschillende kinderen goed bevriend.
Wanneer Patch tijdens een wandeling iemand hoort roepen om hulp, besluit hij actie te ondernemen en hier start een mysterie dat zich over vele jaren verspreid. Hij stuit op een poging tot kidnapping op een populair meisje uit een rijk gezin uit het dorp. Hij doet hij wat hij kan om haar te redden, maar betaald zelf de prijs.
“Best education you can get,” he said. “See through someone else’s eyes and you understand more of everything.”
Saint wordt door deze gebeurtenis geïnspireerd om politieagente te worden. Ze kan en wil de zaak niet loslaten. Een gebeurtenis die uitmondt in een zoektocht naar een moordenaar en naar een meisje waarvan het de vraag is of ze wel echt bestaat.
Deze gebeurtenis tekent niet alleen Saint en Patch voor het leven, maar bepaald de koers voor veel mensen om hen heen. Behalve de direct betrokkenen, laat de gebeurtenis ook zijn sporen na in het hele dorp en zelfs ver buiten de staatsgrenzen van Missouri.
Ondanks dat het een dik boek is met meer dan 600 pagina’s, leest het door de korte hoofdstukken erg snel. Wel is het voordeel van een lekker dik boek dat je veel tijd hebt om de personages goed te leren kennen. Dat is in dit geval fijn, de personages zijn complex en in mijn ogen leken de keuzes en beweegredenen van de personages geloofwaardig.
Met thema’s als hoop, vriendschap en verwerking wist dit boek indruk op me te maken.
